W dziele J. Dabkiewicza z 1838 roku ( patrz: literatura ) znajdujemy kilka zdań ,, O pędzeniu spirytusu do wódek słodkich " :
,, Wlej do wybielonego alembika dwadzieście garncy wódki żytniej dziesiątej proby, włoż cynamonu białego łót jeden, nakryj zwyczajnie i oklej bańkę papierem, gdyby nie parowała, chłodnik nalej wodą z lodem i gotuj bez przestanku na miernym ogniu, dopóki niw wyjdzie dziesięć garncy spirytusu, zlej go do baryłki i zatknąwszy postaw w spiżarni do użycia. Pozostały w alembiku niedogon, zda sie w browarze. Wódka do pędzenia spirytusu użyta, powinna bydź nie przepalona w pędzeniu i przez półroka na jednem miejscu wystała; skłócenie wódki, przy jej braniu, wielceszkodzi, gdyż na dnie kufy gryszpan się znajduje. "
